Η 21η Μαρτίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα της Ποίησης
Ο Κύκλος Βιβλιοφίλων γιόρτασε με μεγάλη επιτυχία αυτή την ξεχωριστή ημέρα. Ο αγαπημένος μας φίλος Γενικός Πρόξενος Αλέξανδρος Γεννηματάς, μας τίμησε με την παρουσία του και μας μίλησε για αυτή την σημαντική ημέρα, η οποία καθιερώθηκε το 2001.
Η βιβλιόφιλη Φιλόλογος Χρυσάνθη  Σάκκα μας έκανε μια μοναδική – πανεπιστημιακού επιπέδου κριτική- ανάλυση, της ποιητικής συλλογής « Είδη πρώτης ανάγκης» της ταλαντούχας φίλης μας, καθηγήτριας Βάλιας Τσάιτα
Όλοι νιώσαμε υπερηφάνεια που στον Κύκλο μας γίνονται τόσο εξαιρετικές παρουσιάσεις .
Συγχαρητήρια Χρυσάνθη και Βάλια !
Ακολούθησε συζήτηση και ελληνικός μπουφές σε φιλική και ζεστή ατμόσφαιρα.

Υπενθυμίζουμε ότι η 21 Μαρτίου, το 2006 με πρωτοβουλία του φίλου μας Στυλιανού Αντωναράκη, καθιερώθηκε ως « Παγκόσμια Ημέρα για το Σύνδρομο Down »

Η Βάλια Τσάιτα-Τσιλιμένη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Είναι απόφοιτη του τμήματος Φιλολογίας (ΜΝΕΣ) της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ. Ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές της σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης, στο Παρίσι (Paris-Sorbonne IV), όπου μελέτησε όψεις του έργου του ποιητή Κώστα Ουράνη σε σύγκριση με τα Άνθη του Κακού του Μπωντλαίρ. Είναι Επίκουρη (Chargee de cours) στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης, στη Φιλοσοφική Σχολή, στο τμήμα Νέων Ελληνικών, στο οποίο εκπόνησε τη διδακτορική της διατριβή πάνω σε θέματα ταυτότητας, κοινωνικής κριτικής και λογοτεχνικής γραφής στη λεγόμενη Γενιά του ’20 στην Ελλάδα (2017). Διδάσκει λογοτεχνία, γλώσσα και μετάφραση. Εκτός από τα ακαδημαϊκά της καθήκοντα, ασχολείται με την ποίηση, τη μετάφραση και τη φωτογραφία. Η πρώτη της ποιητική συλλογή με τίτλο Άγρια χόρτα κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κίχλη (2017) και διακρίθηκε με το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου ποιητή Jean Moreas. Ήταν, επίσης, υποψήφια για το βραβείο του περιοδικού ο αναγνώστης (2017-2018), καθώς και για το βραβείο Γιάννης Βαρβέρης της Εταιρείας Συγγραφέων (2018). Από τις εκδόσεις Κέδρος κυκλοφόρησε το 2025, η ποιητική της συλλογή με τίτλο Είδη πρώτης ανάγκης.

Πηγή: Εκδόσεις Κέδρος

Είδη πρώτης Ανάγκης: Κοκκινοσκουφίτσα Περπατώ, περπατώ εις το δάσος και ξέρω πως στη διαδρομή σκόπιμα θα σε συναντήσω Όπως μας έμαθαν παιδιά φωνάζω τ’ όνομά σου κι εύχομαι εύκολα να σ’ αναγνωρίσω Μα όπου κι αν βρισκόμαστε τι κι αν φοράμε απ’ την αρχή τις παιδικές στολές μας μου ’ρχεσαι πάντα αγνώριστος μέσα από θάμνους κι απειλές να συστηθείς Μάτια ελαφιού δανείζομαι κάθε φορά τις προσδοκίες μου υψώνω λευκά πανιά, φρεσκοσιδερωμένα Μπουκώνω έπειτα ικεσίες και σου μιλώ Μα εσύ την κάθε αλήθεια μου πουλάς και με αμύθητα ποσά την αγοράζεις Τα χέρια σου αλλάζουνε: σκίζουν από τα ρούχα σου κάθε λεπτή κλωστή Δεν σταματούν στιγμή ν’ ανταριάζουνε Το στόμα σου διαστέλλεται: ξένο δάσος ντύνεται που ακονίζει το παρόν και σαν θεριό ανήμερο αγριεύει Φωνάζεις κάθε συλλαβή λες και σκοτώθηκε στον δρόμο η ακοή μου κι ό,τι από το στόμα μου ειπωθεί το σακατεύεις Στεφανωμένος βασιλιάς μέσα στα χέρια σου χωράς και δεν υπολογίζεις πως ρίμα γίνεται ο καιρός βαδίζει ο χρόνος μας σκυφτός και πίσω δεν γυρίζεις.

Πηγή: Πολιτεία